دانستنی ها و سرگرمی های قهوه ✎

شرکت ژاپنی موسم به «اچ آی اس» کافه ای در شعبه خود در مرکز شهر توکیو افتتاح کرده است که در آن یک ربات قهوه درست می‌کند و آن را به دست مشتری می‌دهد.


مشتریان می توانند با مراجعه به یک صفحه نمایشگر قهوه مورد نظر خود را انتخاب کنند.

این بازوی رباتیک ابتدا فنجانی را که مشتری انتخاب کرده، بر می‌دارد و آن را روی صفحه ای قرار می دهد. سپس قهوه را از قفسه برمی دارد و آن را داخل فیلتر ماشین قهوه ساز می ریزد. 

سپس آن را روی سکویی که بالای فنجان قرار دارد، می گذارد و همزمان داخل فیلتر ِحاوی قهوه، آب جوش می‌ریزد. قهوه از طریق حفره‌ای از زیر به فنجان مشتری می ریزد.

روبات قهوه‌چی در ژاپن نوشیدنی گرم به مشتری می‌دهد!

این بازوی رباتیک قرمز رنگ «ساوییر»  (Sawyer)  نام دارد و سر آن هم صفحه یک کامپیوتر تبلت با یک صورت خندان است.

مسئولان شرکت «اچ آی اس» که شرکت گردشگری است می گویند هدفشان از افتتاح این کافه سرگرم کردن مشتریان و در عین حال صرفه جویی در زمان ارائه خدمات و افزایش بهره‌وری است. 

«ساوییر» برای ساخت و سرو کردن شش نوشیدنی داغ، از جمله : کاپوچینو، شکلات داغ و چای سبز طراحی شده است.

منبع : یورونیوز

coffee cup sorrisocoffee

همه‌ی ما به‌صورت مادرزادی از طعم تلخ دوری می‌کنیم اما بسیاری هم عاشق قهوه هستیم و این یعنی یاد‌گرفته‌ایم که این تلخی را دوست داشته باشیم.

اگر دوست‌دار قهوه هستید، مسلما می‌دانید که نوشیدن آن چه احساسی در شما ایجاد می‌کند و چه تجربه‌ی خوبی است.

رایحه‌‌ی خوش قهوه، گرما‌ی آرامش‌بخش و لذت لم‌دادن روی مبل با یک فنجان قهوه، تجربه‌ای است که بیش‌تر انسان‌ها از آن حسابی لذت می‌برند.

اما اگر بخواهیم به مزه‌ی اصلی قهوه روی زبانمان توجه‌کنیم، باید بدانیم که تلخی بیش‌تر، همیشه باعث لذت بیش‌تر از آن نیست.

در حقیقت، در گذشته‌ی نه‌چندان دور، اکثر مردم از تلخی قهوه دوری می‌کردند.

بررسی علاقه به قهوه از دید روانشناسی

طبق پژوهشی از دانشگاه شمال غربی، دوست‌داران قهوه روی طعم تلخ آن حساس هستند و آن را دوست دارند.

یک پدیده‌ی روانشناختی پشت داستان عشق به قهوه وجود‌دارد. این پژوهش به‌تازگی در مجله‌ی Scientific Reports منتشر شده است.

هدف پژوهشگران از انجام این پژوهش، این است که رابطه‌ی بین حساسیت افراد نسبت به میزان تلخی قهوه و میزان نوشیدن قهوه را بدانند.

به‌همین منظور، پژوهشگران داده‌ها‌ی ژنتیکی  مربوط به ۴۰۰ هزار نفر از اعضا‌ی بانک زیستی آمریکا را بررسی‌کردند.

در این پژوهش، پژوهشگران سه نوع طعم تلخ را بررسی‌کردند: کافئین، کنین و پروپیلتیوراکیل (یک نوع ترکیب تلخ مصنوعی).

آنها در ادامه، این داده‌ها را با اطلاعات مربوط به میزان نوشیدن قهوه در افراد ترکیب کردند.

افرادی که ژن آن‌ها نسبت به کنین و پروپیلتوراکیل حساسیت بیش‌تری دارد، به‌طور متوسط میزان قهوه‌ی کم‌تری نیز مصرف می‌کنند.

اما نتیجه‌ی غیر‌منتظره این است که افرادی که ژن آن‌ها نسبت به کافئین حساس است، به‌طور متوسط میزان قهوه‌ی بیش‌تری مصرف می‌کنند. تفاوت این دو دسته چشمگیر نیست.

اما از آنجایی که گروه نمونه‌ی مورد بررسی گسترده است، پژوهشگران عقیده دارند که این رابطه،‌درست است و واقعا وجود دارد.

اما چرا این ارتباط به این شکل است؟ به‌عقیده‌ی پژوهشگران، علاوه‌بر تنفر مادر‌زادی انسان از طعم تلخ که برای جلو‌گیری از خوردن غذا‌ها‌ی سمی است، یک دلیل روانشناسی نیز برای آن وجود دارد.

از نظر پژوهشگران، ممکن است که دوست‌داران قهوه، توانایی تشخیص طعم کافئین را پیدا کرده‌باشند و راه مقاومت در برابر آن را یاد‌گرفته باشند.

به‌عبارت دیگر، پیوند میان طعم تلخ کافئین و دریافت انرژی از آن را پذیرفته‌ایم. پس از چند بار تجربه‌ی نوشیدن قهوه، آموخته‌ایم

که این تلخی یعنی کسب انرژی و به‌همین دلیل، قهوه‌ی بیش‌تر‌ی نیز درخواست می‌کنیم.

پس باید آموخته‌باشیم که یک طعم، حتی اگر چندان خوشایند نیز نباشد، نشانه‌ای از دریافت چیز‌ها‌یی است.

طعم تلخ قهوه، توسط عوامل دیگری مانند بوی خوش آن تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد. این پژوهش از جهتی بسیار جالب توجه است؛ چرا که تمایل ذاتی ما به قهوه می‌تواند

در ژن ما نهفته باشد. اگر تمایل دارید روزانه چند فنجان قهوه بنوشید، این ویژگی چندان بد نیست.

پژوهشگران در سال‌ها‌ی اخیر اعلام کردند که نه‌تنها قهوه برای سلامتی مضر نیست،‌ بلکه بسیار هم مفید است.

منبع : زومیت

علی قمبری،پدر لیلا، در سال ۱۹۹۷ تحصیلات خود را رها  و این کافه را راه اندازی کرد. امروزه علاوه بر شعبه اصلی،۱۰  شعبه دیگر از این کافه در سرتاسر سیاتل راه اندازی شده است.

لیلا از کودکی در کافه پدرش با قهوه آشنا شده بود و بعد از نوجوانی شروع به تهیه قهوه به طور حرفه ای کرد.

اولین مسابقه ای که لیلا در آن شرکت کرد،مسابقه باریستا در منطقه شمال غرب آمریکا (NWRBC) در سال ۲۰۱۰ بود. در آن زمان لیلا از کسب و کار خانوادگی خود دور شده بود و با گروهی دیگر همکاری می کرد. او در این مسابقه سوم شد. او در همان سال و سال های  2011 و ۲۰۱۲ در مسابقات باریستا ی آمریکا شرکت کرد، اما در هیج کدام برنده نشد و مسابقه سال ۲۰۱۴ اولین مسابقه ای بود که لیلا در آن به مقام اول رسید.

تصویر لیلا قمبری در مسابقات

نوشیدنی مخصوص لیلا در مسابقه:

لیلا قمبری در مسابقه از قهوه السالوادور استفاده کرد. نوشیدنی مخصوص او ترکیب عسل به دست آمده از شکوفه ی قهوه ،مربای میوه ی قهوه و اسپرسو بود که با سوزاندن چوب درخت قهوه دودی شده بود. تمامی مواد به کار رفته در این نوشیدنی نیز از مزرعه ای در السالوادور آورده شده بود.

خانواده قمبری علاوه بر فعالیت در انجمن قهوه ایران ،همواره از مردم و به خصوص باریستاها ی کشورشان حمایت کرده اند و پس از قهرمانی لیلا در مسابقات باریستا آمریکا در سال ۲۰۱۴ ،او و خانواده اش الهام بحش بسیاری از باریستا ها در ایران شدند.  

منبع: Barista Magazine 

لیلا قمبری (قنبری) مشهور ترین باریستای ایرانی و قهرمان بزرگترین مسابقه باریستا در سال ۲۰۱۴ است. او  در این مسابقه از طرف کافه پدرش( Cherry Street Coffee House) شرکت کرد و جزو معدود باریستا هایی است که از یک کسب و کار خانوادگی به قهرمانی این مسابقات رسیده اند.

مشخص نیست اولین بار چه کسی و چگونه روزی را برای بزرگداشت قهوه جشن گرفت. اما چیزی که واضح است،این است که خیلی از مردم در بسیاری از کشور ها یک روز در سال را برای بزرگداشت این نوشیدنی خوش رایحه جشن می گیرند. در این روز بسیاری از کافه ها قهوه هایی با تخفیف یا حتی رایگان ارائه می کنند. همچنین از روز جهانی قهوه برای آگاه سازی مردم در جهت ترویج تجارت عادلانه قهوه وبهبود شرایط  کشاورزان قهوه استفاده می شود.

کشور های مختلف روزهای متنوعی را به عنوان “روز ملی قهوه” در نظر گرفته اند. چند کشور از جمله کانادا،اتیوپی،آمریکا، مالزی و… روز ۲۹ سپتامبر را جشن می گیرند اما در سال ۲۰۱۵ انجمن جهانی قهوه ۱ اکتبر را به عنوان روز جهانی قهوه در نظر گرفت تا عاشقان قهوه در سرتاسر دنیا در یک روز علاقه خود را به این نوشیدنی نشان دهند.

فرقی ندارد که از طرفداران قهوه های لاته،اسپرسو یا هرکدام از انواع قهوه هستید، میتوانید امروز کمی از وقتتان را به نوشیدن قهوه مورد علاقه تان اختصاص دهید تا جشن این روز را به شیوه خودتان برگزار کنید.

تیم سریزو کافی روز جهانی قهوه را به شما تبریک می گوید. امیدواریم بتوانیم با ارائه اطلاعات کامل و به روز این نوشیدنی محبوب را برایتان دلچسب تر کنیم. 

آیا انواع قهوه را می شناسید؟ احتمالاْ شما هم مثل خیلی از قهوه خور ها نوشیدنی مورد علاقه خود را انتخاب کرده اید و یک یا چند نوع قهوه خاص را مصرف می کنید. اما آیا می دانید چند نوع قهوه را می توانید امتحان کنید؟اینجا ما لیستی ازانواع قهوه ها تهیه کرده ایم که می تواند به شما کمک کند تا انتخاب هایتان را گسترش دهید.

دانه های قهوه:

مثل سایر میوه ها ،  انواع قهوه را ممکن است مشاهده کنید. اما بیشتر نوشیدنی های قهوه از دو نوع دانه تهیه می شوند:

  1. روبوستا
  2. عربیکا

دانه های عربیکا بیشتر از دانه های روبوستا کاربرد دارند. روبوستا طعم تلخ تر و رایجه غلیظ تری دارد و از آن در انواع اسپرسو و برای کسانی که قهوه قوی تری را می پسندند ،استفاده می شود.

نوشیدنی های قهوه:

در حقیقت بزرگترین تفاوت ها میان انواع قهوه در نوشیدنی ها مشخص می شود. تعداد زیادی روش برای دم کردن قهوه وجود دارد که هر کدام طعم و بوی مخصوص به خود را دارد.

لیست محبوب ترین نوشیدنی های قهوه:

  1. قهوه سیاه (Black Coffee): قهوه ای است که مستقیماْ بعد از جوشیدن در قهوه جوش،بدون اضافه کردن شکر یا خامه یا هر گونه چاشنی اضافه ای، مصرف می شود.
  2. قهوه با شیر یا شکر: قهوه دم شده (قهوه سیاه) همراه با شکر و شیر یا خامه است.
  3. دریپ کافی (Drip Coffee) یا قهوه با فیلتر : نوعی روش دم کردن است که در آن قهوه داخل فیلتر ریخته می شود و آب جوش روی آن می ریزد و داخل قوری زیرش چکه می کند.
  4. قهوه فرنچ پرس ( French Press Coffee) : قهوه ای که بوسیله یک دستگاه فرنچ پرس درست می شود. این دستگاه یک پیستون دارد که در نهایت دانه قهوه را از نوشیدنی جدا می کند. تصویر یک دستگاه فرنچ پرس
  5. قهوه پرکولاتور ( Percolated):  نوعی روش دم کردن قهوه است که در آن آب جوش به طور مداوم در دستگاه پرکولاتور از میان دانه های قهوه چرخانده می شود تا به غلطت لازم برسد.تصویر یک پرکولاتور قهوه
  6. قهوه ترک: نوشیدنی ای است که از مخلوط جوشانده شده آب و پودر قهوه تازه درست می شود و در خاورمیانه بسیار محبوب است.
  7. قهوه دم سرد:  نحوه ی دم کردنی است که از آن به جای آب جوش ،از آب سرد استفاده می شود.
  8. قهوه سرد:  تفاوت این نوشیدنی با قهوه دم سرد این است که این قهوه مثل قهوه دمی عادی با آب جوش تهیه می شود، اما پیش از سرو کردن  آن را سرد می کنند.
  9. قهوه خلاء (vacuum coffee) یا سایفون: نحوه ای از دم کردن که نوشیدنی به وسیله دو مخزن متصل به هم و خلاء ایجاد شده بین آن ها، تهیه می شود.
  10. اسپرسو: نوعی نوشیدنی که از ترکیب مقدار کمی آب جوش با پودر قهوه تهیه می شود و طعم و قدرت منحصر به فردی دارد.
  11. آمریکانو: اسپرسویی است که آب جوش با آن ترکیب شده باشد. قدرتش مشابه اسپرسو است اما طعم متفاوتی دارد.
  12. کوبانو: این قهوه کوبایی،همان اسپرسویی است که مقداری شکر دمرارا به آن اضافه شده باشد.
  13. کافه زورو: ترکیب اسپرسو دبل شات با همان مقدار آب است.
  14. دوپیو: همان اسپرسو دبل شات است،یعنی حجمی دوبرابر اسپرسو و غلظت یکسان دارد.
  15. اسپرسو رومانو: اسپرسویی است که همراه با برشی از لیمو سرو می شود.تصویر یک فنجان اسپرسو رومانو
  16. گیلرمو: اسپرسو دبل شاتی است که روی لیمو ریخته میشود و گاهی هم همراه با یخ سرو می شود.
  17. ریسترتو: اسپرسویی است که همان میزان قهوه،اما نصف اسپرسو آب دارد. در واقع غلظت آن دو برابر اسپرسو است.
  18. لانژ: نقطه مقابل ریسترتو است. یعنی دو برابر اسپرسو عادی آب دارد و غلظت آن نصف اسپرسو است.
  19. کافه کریما: قهوه لانژی است که فوم زیادتری دارد و بیشتر در سوییس،ایتالیا و اتریش سرو می شود.
  20. کاپوچینو: ترکیب اسپرسو با شیر داغ و فوم(کف) شیر بخار داده شدهاست .
  21. لاته: ترکیب اسپرسو با شیر داغ به نسبت یک سوم تا یک پنجم است و فوم کمتری نسبت به کاپوچینو دارد.
  22. فلت وایت: لاته ای است که فوم نداشته باشد و مقدار شیر معمولاً در آن کمتر است.
  23. ماکیاتو: ترکیب اسپرسو با شیر داغ است. تفاوت این نوشیدنی با کاپوچینو این است که ماکیاتو قوی تر است،یعنی نسبت اسپرسو به شیر در آن بیشتر است.
  24. برو(breve): نصف این نوشیدنی اسپرسو و نصف دیگر آن شیر داغ و فوم با نسبت مساوی است.
  25. آنتوچینو: ترکیب اسپرسو سینگل با همان میزان شیر داغ است.
  26. کافه بُم بُن: این نوشیدنی که بیشتر در اسپانیا محبوب است، از ترکیب اسپرسو با همان میزان شیر غلیظ و شیرین شده ی داغ تشکیل می شود.
  27. قهوه گوموسا: اسپرسویی است که روی یک دانه مارشملو ریخته و سرو می شود.
  28. کورتادو: اسپرسو سینگل است که به جهت کاهش اسیدیته قهوه با مقدار کمی شیر ترکیب می شود.
  29. اسپرسینو: نوشیدنی ای است که از ترکیب اسپرسو با شیر بخار داده شده وپودر کاکائو تهیه می شود.
  30. گالائو: این نوشیدنی پرتغالی اسپرسویی است که با شیر فوم داده شده ترکیب می شود و معمولاً در لیوان های بلندی سرو می شود.تصویر یک لیوان قهوه گالائو
  31. کافه آئو لایت(Cafe au lait)نوشیدنی قوی ای است که از ترکیب قهوه و شیر غلیظ شده تهیه می شود.
  32. کافه سوا دا(Ca phe sua da): معنی نام این نوشیدنی ویتنامی “شیرقهوه سرد”است و از ترکیب قهوه سیاه با یک چهارم تا نصف آن مقدار، شیر غلیظ و شیرین شده تهیه میشود و با یخ سرو می شود.
  33. قهوه تخم مرغ: یک نوشیدنی ویتنامی است که از ترکیب زرده تخم مرغ،شیر غلیظ شده،شکر و قهوه روبوستا تهیه می شود.
  34. اِیس کافی (Eiskaffee): نوشیدنی ای آلمانی است که از ترکیب قهوه سرد با بستنی وانیلی تهیه می شود.
  35. کُپی سوسو (Kopi susu): قهوه ای است که با شیر شیرین و غلیظ شده تهیه می شود و بعد از خنک شدن مصرف می شود تا تفاله ها ته نشین شوند.
  36. قهوه ویِنا: از ترکیب اسپرسو با خامه زده شده و گاهی شیر تهیه می شود.
  37. اسپرسو کُن پانا: از ترکیب قهوه با خامه زده شده تهیه می شود.
  38. بلک تای: اسپرسو دبل شاتی است که با قهوه سرد سنتی تایلندی و شیر شیرین و غلیظ شده ترکیب می شود.
  39. قهوه لیکور: ترکیب قهوه دمی با ۲۵ میلی لیتر لیکور(نوعی نوشیدنی الکلی فرانشوی)است و گاهی با خامه سرو می شود.
  40. قهوه ایرلندی: قهوه ترکیب شده با ویسکی وخامه است و گاهی اوقات شکر نیز به آن اضافه می شود.
  41. موکا: لاته ای است که شکلات شیرین نیز به آن اضافه می شود.
  42. چایی لاته: ترکیب اسپرسو با چای ادویه دار و شیر بخار داده شده است.

منبع:

Roasty Coffee

 

 

شما دانه رست شده قهوه را می شناسید.اما ممکن است چیز زیادی راجع به گیاه قهوه  آن ندانید.

این جا ما به برخی دانستنی ها در مورد گیاه قهوه می پردازیم.

ارتفاع گیاه قهوه – برای این که انرژی ذخیره کند -کم است و حداکثر به طول ۹ متر می رسد.

هر درخت با برگ های سبز و مو می پوشیده میشود.

گیلاس های قهوه در طول شاخه ها رشد میکنند .از آنجایی که در یک دوره هماهنگ و پیوسته رشد می‌کنند ، معمولاً نمی توان در یک گیاه قهوه گل ، میوه های نارس و میوه های رسیده را هم زمان دید.
هر گیاه قهوه بعد از ۵ سال میتواند به تولید محصول نهایی برسد .

میوه هم ، ۱ سال بعد از رویش شکوفه ها می رسد.

درختان قهوه می توانند تا صد سال رشد داشته باشند ،اما بهترین زمان برای میوه دهی آنها بین ۷ تا ۲۰ سال است.

مراقبت مناسب از گیاه می‌تواند به سلامت و افزایش محصول درخت ،بسته به نوع آن، کمک کند.

استاندارد محصول درخت ۴/۵ کیلو گرم گیلاس قهوه برای یک سال یا ۹۰۰گرم دانه قهوه سبز می باشد.

گیاه قهوه در خاک غنی، درجه حرارت ملایم ،باران های مکرر و خورشید سایه ای بهتر رشد میکنند.

تصویر گیاه قهوه با میوه های رسیده

طبقه بندی گیاه شناسی:

منبع قهوه گیاهی به نام کافیا است. بیش از ۵۰۰ جنس و ۶۰۰۰ گونه از این گیاه وجود دارد. محققان معتقدند  که ۲۵ تا ۱۰۰ گونه گیاه قهوه وجود دارد.

گیاه کافیا اولین بار توسط گیاه شناس سوئدی کارلوس لیندنوس توصیف شد.

گیاه شناسان همیشه در مورد طبقه بندی گیاه قهوه اختلاف‌نظرهای داشتند ،

زیرا گیاهان قهوه می توانند از درختچه های کوچک به درختان بزرگ با برگ های  ۲/۵ تا ۴۰ سانتی متری و رنگ های بنفش یا زرد یا سبز تیره متفاوت باشند.

در صنعت قهوه تجاری دو نوع قهوه مهم وجود دارد:

ربوستا،عربیکا

تصویر دانه های قهوه

قهوه عربیکا :

این قهوه از درختان قهوه کشف شده در اتیوپی گرفته شده است. این درختان دارای  قهوه خوب ، ملایم و معطر و تقریبا ۷۰ درصد تولید قهوه جهان هستند .

این نوع قهوه دارای دانه های مسطح تر و کافئین کمتری نسبت به قهوه ربوستا می باشد.

در بازار جهانی قهوه عربیکا بالاترین قیمت ها را دارد.

بهترین درخت های عربیکا آنهایی هستند که در ارتفاع ۶۱۰ تا ۱۸۳۰ متر بالاتر از سطح دریا رشد می کنند.

مهم ترین عامل برای رشد این درختان شرایط هوایی مناسب است.

ایده آل ترین شرایط  دمای بین ۱۰ تا ۲۱ درجه سانتی گراد و  ۱۵۲سانتی متر بارندگی سالیانه است.

سرمای زیاد و یخ زدگی باعث از بین رفتن درخت می شود.

درختان عربیکا هزینه زیادی برای پرورش دارند چرا که زمین های ایده‌آل شیب دارند و دسترسی به آنها دشوار است.

علاوه بر این در مقایسه با درختان روبوستا ،درختان عربیکا بیشتر مستعد بیماری هستند و نیاز به توجه و مراقبت های بیشتری دارند.

قهوه ربوستا:

این نوع قهوه غالباً در آفریقای مرکزی و غربی و بخش هایی از جنوب شرقی آسیا از جمله اندونزی و ویتنام و در برزیل رشد می‌کنند.

تولید ربوستا در حال افزایش است،این در حالی است که تنها ۳۰ درصد از بازارهای جهانی را تشکیل می دهد. ربوستا معمولا در قهوه های ترکیبی و فوری استفاده می شود.

دانه ربوستا نیز کمی برآمده و کوچکتر از دانه‌های عربیکا است.

درخت ربوستا در برابر بیماری و انگل ها مقاوم است که باعث پرورش آسان‌تر و سریع‌تر آن شده است.

همچنین این درخت دارای مزیت مقاومت در برابر آب و هوای گرم تر است

و می تواند در دمای  ۲۳ تا ۲۹ درجه سانتی گراد رشد کند. این درخت نسبت به درخت عربیکا در ارتفاع پایین تری هم قادر به رشد است.

این گیاه نیاز به بارندگی سالیانه ۱۵۲سانتی متر دارد و نمی‌تواند در برابر یخ زدگی مقاومت کند.

قهوه ربوستا در مقایسه با قهوه عربیکا دارای طعم متمایز و ۵۰ تا ۶۰ درصد کافئین بیشتر است.

منبع: ncausa

رایحه قهوه شامل بیش از ۷۰۰ ماده و غنی از کافئین است. ریشه ی اصلی قهوه احتمالاً به اتیوپی برمی گردد.

قهوه در قرن ۱۵ در اتیوپی رایج شد و در قرن ۱۶ به کمک برخی افراد عرب زبان به اروپا رسید.

این نوشیدنی امروزه در جهان بسیار محبوب است.

اما حقایقی در مورد قهوه وجود دارد که احتمالاً تا الان نمی دانستید.

یک فنجان قهوه و کیسه ی دانه قهوه

قهوه بعد از نفت دومین مایع تجاری دنیاست.

این امر این نوشیدنی سیاه  را به ماده ی جالبی برای سرمایه گذاری تبدیل می کند.

قیمت جهانی قهوه توسط بورس سهام لندن و بورس کالای بین قاره ای نیویورک تعیین می شود.

در سال  ۲۰۱۴ قیمت آن طی ۱ سال تا ۵۸ دزصد رشد کرد ، که این میزان رشد بیشتر از هر ماده ی خام دیگری بود.

قهوه به طور معمول هنگامی مصرف می شود که گرم و شامل کافئین ، در واقع محرک،است.

قهوه از دانه ی قهوه ی جداشده از میوه ی آن،پوست کنده شده و رست (تفت داده ) شده تولید می شود.

میوه یا گیلاس قهوه دارای دو هسته ی ضخیم و سفت است که به وسیله ی لایه ی نازکی پوشانده شده است.

این هسته به لحاظ گیاه شناسی دانه نامیده نمی شود اما با این حال ما معمولاً از آن با عنوان دانه ی قهوه یاد می کنیم.

گیلاس قهوه

رکورد جهانی مصرف قهوه چقدر است؟

۸۲ فنجان قهوه در ۷ ساعت! این میزان می تواند حتی کشنده باشد.

یک انسان بالغ به طور متوسط بعد از نوشیدن ۱۰۰فنجان قهوه در خطر مرگ است.

دانشمندان مدت ها قبل به این نتیجه رسیدند که قهوه لزوماً برای سلامتی مضر نیست و می تواند مفید هم باشد.

همه میدانند که افراط در مصرف قهوه مضر است ،اما از جمله حقایقی در مورد قهوه که بیشتر مردم به آن ها توجه نمی کنند.

این است که باید بدانیم که نوشیدن چه مقدار قهوه در روز زیاده روی به شمار می آید.

با استناد به نوشته های دکتر چیپ لاوی  -متخصص قلب و عروق – نوشیدن دو تا سه فنجان قهوه در روز برای بدن ضرری ندارد و می تواند مفید هم باشد .

دکتر راب ون دام -یک اپیدمیولوژیست -نیز اعتقاد دارد

که نوشیدن حداکثر ۴ فنجان قهوه در روز آسیبی به بدن نمی رسد البته به شرطی که سبک زندگیتان در مجموع سالم باشد و البته باردار هم نباشید.

برخی تحقیقات از جمله تحقیقات کلینیک مایو نشان داده است

که مردان زیر ۵۵ سالی که بیش از ۲۸ فنجان قهوه در هفته بنوشند خطر مرگشان تا۵۰ درصد افزایش پیدا می کند

و زنان ،در همان محدوده ی سنی با نوشیدن همان میزان قهوه،خطر مرگشان دوبرابر مردان یعنی تا ۱۰۰ درصد افزایش پیدا میکند!

اقراط در نوشیدن قهوه

پایتخت قهوه جهان و بزرگترین تولید کننده قهوه:

آیا میدانید پایتخت قهوه ی جهان کجاست؟

سیاتل،واشنگتن.

این شهر که محل تولد استارباکس معروف است،پایتخت قهوه ی جهان به حساب می آید.

اوایل دهه ی ۱۹۷۰ ، استارباکس تنها یک فروشگاه کوچک در سیاتل بود.

امروزه استارباکس با بیش از ۲۲۵۰۰ شعبه در ۶۴ کشور جهان و فروش بیش از ۲۱ میلیارد دلار بزرگترین رست کننده و خرده فروش قهوه به حساب می آید.

اولین استارباکس ،سیاتل

البته لازم به ذکر است که هیچ کشوری به اندازه ی برزیل روی بازار قهوه تأثیر ندارد.

برزیل سالانه دو میلیارد دانه قهوه به طور سنتی تولید کرده و به سراسر جهان صادر می کند.

این میزان ،یک سوم مصرف سالیانه قهوه در جهان را تأمین می کند.

بهترین زمان  برای یک فنجان قهوه

بعضی تحقیقات نشان داده است که بهترین زمان برای نوشیدن یک فنجان قهوه  ساعت ۱۴:۱۵ است.

این زمان دقیقاً همان وقتی است که بدنمان کمترین انرژی ممکن را دارد.

همانطور که می دانیم ، کافئین خاصیت محرکی دارد و هوشیاری،تمرکز و استقامت بدن را افزایش می دهد.

از جمله حقایقی در مورد قهوه که باید به آن توجه شود این است که

برای نوشیدن آن دوره های زمانی  ۹:۳۰ تا ۱۱:۳۰ صبح  و  ۱:۳۰ تا ۵ بعد از ظهر مناسب است.

زمان قهوه

بزرگترین مصرف کننده های قهوه در جهان:

فنلاند بزرگترین مصرف کننده ی قهوه در جهان است.
سرانه ی مصرف قهوه در فنلاند ۱۲ کیلوگرم در سال است.
تقریباً در تمام مهمانی ها در آفنلاند قهوه سرو می شود.
محبوب ترین قهوه ها در فنلاند،قهوه های “لایت رُست”  هستند،
در واقع مردم فنلاند روشن ترین قهوه های جهان را مصرف می کنند.
این عادت احتمالاً از زمانی به وجود آمد که فنلاندی ها گیلاس سبز قهوه را می خریدند و در منزل رست می کردند.
محبوب ترین قهوه در فنلاند قهوه ی ترک  است .

کافه ای در فنلاند

گران ترین قهوه ی دنیا:

قهوه ی بلک ایووری گران ترین قهوه ی دنیا است
و قیمت هر فنجان از آن حدود ۵۰ دلار است.
این قهوه از قهوه ی عربیکا در تایلند ساخته می شود،
بدین صورت که فیل ها تعدادی از این قهوه ها را می خورند و حین هضم اسید معده شان پروتئین‌ دانه را می شکند.
این امر طعم قوی ای بر روی قهوه ی حاصل ،به وجود می آورد که مشخصه ی قهوه بلک ایووری است.
دلیل قیمت زیاد این قهوه نادر بودن آن است چون در هر بار هضم این قهوه توسط فیل ها مقدار اندکی قهوه ی بلک ایووری به وجود می آید.

قهوه بلک ایووری

منابع:

Finance Online

World Atlas

Cafe Flavour

روزانه بیش از ۲.۲۵میلیارد فنجان قهوه در جهان مصرف می شود.
طرفداران قهوه بسیارند و بسیاری از مردم حتی نم یتوانند روز خود را بدون یک فنجان قهوه به خوبی آغاز کنند.
اما دلیل مصرف قهوه چیست؟

چرا قهوه می نوشیم؟

 بدیهی ترین پاسخ برای این سوال کافئین است.

مهم ترین دلیل مصرف قهوه وجود کافئین در آن است ،
اما برخلاف تصور عموم مردم تنها دلیل مصرف قهوه این نیست.
یک فنجان  قهوه ی داغ اولین چیزی است که میلیون ها نفر هر روز صبح به دست می گیرند و مطمئناً  دلایل زیادی برای این امر وجود دارد.

تعدادی از مهم ترین دلایل آن در متن زیر گنجانده شده است:

۱-انرژی زا بودن قهوه:

یکی از مهم ترین نقش هایی که کافئین در این نوشیدنی محبوب بازی میکند ،
این است که جریان خون در بدن را سریع تر می کند. در نتیحه باعث می شود که شخص احساس کند
که انرژی بیشتری برای انجام فعالیت ها دارد.
معمولاً کسانی که به واسطه ی شغل خود باید صبح ها خیلی زود بیدار شوند یا شب ها بیدار بمانند به این دلیل به قهوه نیاز دارند.

۲-اعتیاد به قهوه:

مواد زیادی در قهوه وجود دارد که درطولانی مدت موجب وابستگی به آن می شود،یکی از اصلی ترین این مواد کافئین است.
یکی از مهم ترین دلایلی که مردم روزانه قهوه می نوشند ،اعتیاد است.
مصرف نکردن کافئین می تواند باعث سردرد و کج خلقی بشود.
بنابراین بیشتر مردم ترجیح می دهند که از قهوه ی روزانه ی خود صرف نظر نکنند.
اگر شما تنها طعم قهوه را دوست دارید توصیه می شود که از قهوه های بدون کافئین استفاده بکنید تا از این نوع اعتیاد دور بمانید.

۳-کافه ها:

قهوه یکی از معروف ترین نوشیدنی هاست و تقریباً به اندازه ی الکل طرفدار دارد.
کافه های محلی مکانی برای قرارگذاشتن با دوستان یا قرار های کاری است.
بنابراین بسیاری از مردم حتی اگر علاقه ای به قهوه نداشته باشند در کافه ها و کافی شاپ ها به نوشیدن قهوه تمایل پیدا می کنند.

تصویر یک کافه

۴-تمدد اعصاب:

بسیاری از افراد ادعا دارند که نوشیدن قهوه موجب آرام شدنشان می شود.
اگر چه این حرف با توجه به محرک بودن قهوه ،ضد و نقیض به نظر می رسد ، دانشمندان ثابت کرده اند که نوشیدن یک فنجان قهوه ی بدون کافئین یا حتی قهوه ی عادی می تواند با اثر محرکی روی مغز باعث افزایش خلاقیت و آرام شدن حواس بشود که این امر در نهایت باعث تمدد اعصاب شخص  می شود.

۵-طعم قهوه:

بسیاری از مردم طعم قهوه را دوست دارند.
طعم قهوه ها بسیار متنوع است.
بعضی از مردم قهوه ی تیره و سنگین دوست دارند و بعضی دیگر قهوه ی سبک و ملایم تری را می پسندند.

دلایلی که مردم قهوه می نوشند به اندازه ی طعم های قهوه متنوع و زیاد است.
همچنین هرروز افراد بیشتری با دلایل جدیدی به جمع قهوه خورها اضافه می شوند.

منبع: Coffee.org

فردی وارد یک کافه می‌شود و یک … سفارش می‌دهد. تا چند سال پیش، کامل‌کردن این جمله کار چندان سختی نبود. اما امروز با انواع جدیدی که از قهوه معرفی شده و سلیقه‌های گوناگونی را شکل داده، دیگر نمی‌توان انتخاب قطعی افراد را پیش‌بینی کرد.
قهوه‌ی سنتی دم‌کرده، اسپرسو، کاپوچینو، امریکانو، ماکیاتو و … مواردی هستند که تنها بخشی از منوی فعلی کافه‌ها را تشکیل می‌دهند.
تازه در شرایطی که بخواهیم منوهای استاندارد را در نظر بگیریم؛ اگر منوهای خلاقانه‌ و ترکیبی امروزی‌تر را هم وارد ماجرا کنیم،
دایره‌ی انتخاب یک نوشیدنی ساده از این که هست هم گسترده‌تر می‌شود.

درست است که عده‌ای عصرهای هر روز خود را درون کافه‌ها می‌گذرانند و از این که کافه‌های معروف را می‌شناسند به خود می‌بالند؛
اما همه قبول داریم که کافه رفتن با تمام لذتی که دارد، تفریح گرانی است.
اگر شما هم انسان قهوه‌دوستی هستید، به این گرانی واقفید و به طور حتم، ماهانه بخش زیادی از حقوق‌تان را در کافه‌ها صَرف نوشیدنی‌ محبوب‌تان می‌کنید.
اما یک سوال: آیا از آن افرادی هستید که وقتی به کافه می‌روند، دقیقا می‌دانند قرار است چه چیزی سفارش دهند
یا از آن دسته افرادی که پس از چک‌کردن‌های پیاپی منوی کافه‌ها و بالاو پایین کردن آنها، با شک و تردید دست به انتخاب می‌زنند؟
این سوال در مورد واقف بودن به انواع قهوه بود؛ اما از طرف دیگر، آیا اصلا به دنبال این هستید که کمی در هزینه‌های مربوط به مصرف قهوه و کافه رفتن‌تان صرفه‌جویی کنید؟
آیا شمایی که قهوه دوست دارید، مایل هستید با تهیه‌ی یک دستگاه قهوه‌ساز یا اسپرسوساز، یک کافه‌ی دمِ دست در آشپزخانه‌تان داشته‌باشید؟
آیا بین دوراهی خرید قهوه‌ساز و اسپرسوساز مانده‌اید؟
آیا قیمت زیاد اسپرسوسازها برای شما سوال ایجاد کرده‌است؟
اصلا آیا فرق بین اسپرسو و کاپوچینو با کافه‌لاته را می‌دانید؟
مهم نیست به این سوال‌ها چه پاسخی می‌دهید؛ همین که تا به این جای مطلب را خوانده‌اید،
دلیل می‌شود که ادامه‌ی این مقاله‌ی خوش عطر و ‌طعم را بخوانید!

ماجرای قهوه از کجا شروع شد؟

اول از همه‌ باید گفت ماده‌ی اصلی و پایه‌‌ای تمام انواع قهوه، همان دانه‌‌‌های قهوه‌ایِ خوش‌عطری هستند که همه‌مان می‌شناسیم.
حتما شما هم دیده‌اید که برخی از مغازه‌های فروش قهوه‌ی خام، بسته‌های جداگانه‌ای با عنوان قهوه‌ی اسپرسو یا قهوه‌ی تُرک عرضه می‌کنند؛
اما باید گفت که استفاده از چنین عبارت‌هایی کاملا غلط است.
چرا که برای تهیه‌ی قهوه‌ی اسپرسو، از دانه‌‌ی قهوه‌ی خاصی استفاده نمی‌شود.
حتی طریقه‌ی بو دادن این قهوه هم متفاوت از قهوه‌ی دم‌کردنی نیست.
هرچند معمولا از انواع تیره‌تر بوداده‌ی قهوه برای تهیه‌ی اسپرسو استفاده می‌شود،
اما می‌توان از سایر انواع هم برای چنین منظوری استفاده کرد.
تنها مورد تعیین‌کننده در مورد نام قهوه، نوع طبخ و شیوه‌ی دم‌کردن آن است.
البته باید این را عنوان کرد که برای درست‌کردن اسپرسو، معمولا از بهترین ترکیب‌های قهوه و بهترین آسیاب آن استفاده می‌شود.
یعنی اینکه بر طبق رسوم، نوع اعلای دانه‌های قهوه را برای اسپرسو استفاده می‌کنند.

قهوه‌ی دم‌کردنی

ابتدا در مورد قهوه‌های دم‌کردنی حرف بزنیم.
در کل، دو نوع قهوه‌ی دم‌کردنی وجود دارد: قهوه‌ی تُرک و قهوه‌ی فرانسه.

در اینجا بخوانید: طرز تهیه قهوه ترک


البته این‌ها به نوع خاصی از دانه‌ی قهوه اشاره ندارند و تنها در شیوه‌ی دم‌کردن با هم فرق می‌کنند.
قهوه‌ی ترک، قهوه‌ای است که در دنیا آن‌را با نام قهوه‌ی خاورمیانه‌ای هم می‌شناسند.
این نوع قهوه با استفاده از ترکیب کردن آب و دانه‌های آسیاب‌شده‌ی قهوه و جوشاندن مستقیم آن روی شعله‌ی اجاق گاز به دست می‌آید.
برای درست‌کردن قهوه‌ی تُرک، به ابزار خاصی به نام قهوه‌جوش نیاز دارید که تُرک‌ها به آن، جِزوه (Cezve) یا اِبریق (Ibrik) می‌گویند.
ولی شما از همان کلمه قهوه‌جوش استفاده کنید، خیلی بهتر است!

دانه‌های قهوه‌ای که برای درست‌کردن قهوه‌ی تُرک استفاده می‌شود، باید به خوبی آسیاب شوند و کاملا یکدست باشند.
این قهوه‌ را مستقیما از روی اجاق برمی‌دارند و درون فنجان می‌ریزند.
البته در حال حاضر، کافه‌ها معمولا به دلیل کمبود فضا و زمان، از شیر بخار دستگاه اسپرسوساز به جای شعله‌ی گاز استفاده می‌کنند
که قهوه‌ی به دست آمده در این روش، از ظاهر و طعم مطلوبی برخوردار نیست و با یک قهوه‌ی تُرک ارجینال فاصله‌ی زیادی دارد.
در سمت مقابل، قهوه‌ی فرانسه را داریم که امروزه با استفاده از دستگاه‌های قهوه‌ساز (Coffe Maker) درست می‌شود.
در دستگاه‌های قهوه‌ساز، آب داغ از روی قهوه‌ی آسیاب‌شده‌ای که روی صافی قرار گرفته، عبور می‌کند و نوشیدنی به دست‌آمده، در یک لیوان یا قوری جمع می‌شود.
دستگاه‌های قهوه‌ساز، معمولا به یک المنت گرمایی در زیر قوری قهوه مجهز هستند تا دمای قهوه همواره در سطح مطلوبی نگه داشته‌شود.
قهوه‌ها‌ی دم‌کرده را در صورت نگه‌داری صحیح می‌توان تا دو ساعت پس از دم‌کردن هم مصرف کرد.

قهوه جوش برای دم کردن قهوه ترک

اسپرسو و انواع مشتق‌شده از آن

در اینجا بخوانید: لیست کامل تمام قهوه ها

در نقطه‌ی مقابل قهوه‌های دم‌کردنی، قهوه‌ی اسپرسو قرار دارد
که ایتالیایی‌ها آن را به دنیا هدیه کرده‌اند.
این جماعتِ عاشق‌پیشه و رمانتیک که انگار استعدادی ذاتی دارند تا از هر چوب خشکی یک تجربه‌ی احساسی خلق کنند،
علاوه بر پیتزا، این نوشیدنی را هم به وجود آوردند که درست مثل پیتزا، جهانی شد.
اسپرسو را یک جوان ایتالیایی به وجود آورد تا قهوه‌ را با سرعت زیاد و کیفیت خوب در اختیار مشتری‌هایش قرار دهد.
نام اسپرسو (Espresso) اشاره مستقیمی به سازوکار تهیه‌ی آن دارد.
اسپرسو از تحت فشار (Pressure) قرار دادن قهوه و در مدت زمان بسیار کمی (Express) آماده می‌شود.
پس کلمه‌ی اسپرسو را می‌توانیم ترکیبی از پِرِشِر و اکسپرس بدانیم؛ قهوه‌ای که تحت فشار قرار می‌گیرد و خیلی سریع آماده می‌شود.
حداکثر ۲۵ ثانیه طول می‌کشد تا یک شات تک یا دوبل اسپرسو آماده شود.
در حالی که قهوه‌‌سازهای معمولی از روش تماس ساده‌ی آب و بخار آب با دانه‌های آسیاب‌شده‌ی قهوه استفاده می‌کنند،
در ماشین اسپرسوساز، آب با دمای بالا و فشار بسیار زیاد از روی قهوه‌ی آسیاب‌شده عبور می‌کند.
هرچند که روش‌هایی برای تهیه‌ی اسپرسو روی اجاق‌گاز هم وجود دارد، اما طعم نهایی در این روش، به هیچ وجه حتی شبیه به یک اسپرسوی معمولی هم نیست.
اسپرسوسازها می‌توانند فشار زیاد آب را در دمای به خصوصی کنترل کنند و با عبور چنین آبی از روی دانه‌های آسیاب‌شده‌ی قهوه، طعم دلنشینی به وجود بیاورند.
این کار تنها از همین ماشین‌ها ساخته است و نمی‌توان در دستگاه‌های دیگر، سراغی از آن گرفت.
دلیل اصلی گران‌بودن اسپرسوساز هم همین قطعات مرغوب و پمپ الکتریکی و قابلیت فعالیت آن‌ها در فشار زیاد است.

دستگاه کافی میکر برای دم کردن قهوه فرانسه

تفاوت بین قهوه ی دم کردنی و قهوه ی اسپرسو

در مورد تفاوت طعم قهوه‌ی اسپرسو و قهوه‌ی دم‌کردنی، بین افراد مختلف اختلاف رای وجود دارد؛
عده‌ای (معمولا قدیمی‌ترها) قهوه‌ی دم‌کردنی را ترجیح می‌دهند و عده‌ای دیگر،
معتقدند هیچ طعمی با طعم اسپرسو قابل مقایسه نیست.
از لحاظ ظاهری، قهوه‌ی اسپرسو را می‌توان با لایه‌ای از کف نرم (فوم – Foam) که روی نوشیدنی تشکیل می‌شود شناخت.
این لایه‌ی فومی ناشی از دی‌اکسید کربنی است که در جریان بودادن (Roasting) دانه‌های قهوه در آن‌ها ترکیب و حالا در اثر فشار آب داغ آزاد شده‌است.
این دی‌اکسید کربن، تنها به ایجاد حباب‌های کوچک روی اسپرسو منجر می‌شود و به هیچ وجه مضر نیست.
یک اسپرسوی خوب، باید کفی طلایی یا زرد رنگ داشته‌باشد و ایجاد کف سفید یا قهوه‌ای نشان‌دهنده‌ی این است که یا قهوه‌ی مورد نظر، خوب بو داده نشده‌ و یا اینکه قدیمی است
و از تاریخ مصرف‌اش گذشته. میزان کفی که روی اسپرسو تشکیل می‌شود هم نشان‌دهنده‌ی غلظت و سنگینی آن است؛
هر چه مقدار این کف بیشتر باشد، اسپرسوی قوی‌تر و بهتری خواهیم داشت.

قهوه‌ی دم‌کرده از کافئین بیشتری در مقایسه با اسپرسو برخوردار است.
اما باید به این نکته هم توجه داشت که قهوه‌های دم‌کرده را معمولا درون ماگ‌های بزرگ مصرف می‌کنند؛

در اینجا بخوانید: بهترین ماگ ها برای طرفداران قهوه


در حالی که یک شات اسپرسو، حجمی در حدود یک هشتم حجم یک ماگ قهوه دارد.
به این ترتیب، می‌توان گفت مصرف حجم بیشتری از قهوه در انواع دم‌کردنی، دلیل اصلی ورود کافئین بیشتر به بدن است.
در غیر این‌صورت، میزان غلظت کافئین در هر واحد از اسپرسو به مراتب بیشتر از قهوه‌ی دم‌کردنی است و در صورت مصرف حجم یکسان از این دو نوع، کفه‌ی ترازویِ کافئین در سمت اسپرسو سنگینی خواهد کرد.
خوردن یک ماگ کامل از قهوه‌ی دم‌کرده، تجربه‌ی کاملا متفاوتی در مقایسه با یک شات کوچک از اسپرسو است.
ماجرا به گونه‌ای است که می‌توان برای مصرف این دو نوع، شرایط زمانی مختلفی پیشنهاد کرد؛
اسپرسو برای عصرهای دلگیر (پاییزی) مناسب‌تر است و قهوه‌ی دم‌کردنی برای ایجاد یک صبح‌ شاد و پر انرژی و آمادگی برای کار و فعالیت روزانه.

همین؟ یعنی نوع دیگری نداریم؟

همین! تنها همین دو نوع از آماده‌کردن قهوه در دنیا وجود دارد:
قهوه‌ی دم‌کردنی و قهوه‌ی اسپرسو.
سایر انواعی که امروزه می‌بینیم، از این دو نوع کلی مشتق می‌شوند و خودشان به تنهایی یک شیوه‌ی جدید به حساب نمی‌آیند.
به عنوان مثال، قهوه‌ی آمریکانو (Americano) از ترکیب آب داغ با اسپرسوی آماده شده به دست می‌آید.
برای ساخت قهوه‌ی آمریکانو، آب داغ را با اسپرسو ترکیب می‌کنند تا از غلظت اسپرسو کم شود.
البته مهم است که آب جوش روی اسپرسو ریخته شود؛ چرا که اگر این ترتیب جابجا شود و اسپرسو را به لیوان آب داغ اضافه کنیم،
اسم ترکیب به دست آمده دیگر قهوه‌ی آمریکانو نیست و باید آن‌را لانگ بلک (Long Black) نامید!
نامی که در استرالیا و نیوزیلند به این معجون شفابخش اطلاق می‌شود. جالب است بدانید که زمان به وجود آمدن قهوه‌ی آمریکانو را به دوره‌ی جنگ جهانی دوم نسبت می‌دهند.
گویا در آن زمان، آمریکایی‌ها وارد اروپا می‌شوند و چون نمی‌توانند طعم اسپرسو و غلظت آن‌ را تحمل کنند،
جلوی چشمان بهت‌زده‌ی ایتالیایی‌ها اسپرسو را با آب داغ ترکیب می‌کنند تا همان قهوه‌ی تلخ و سیاهی که در وطن خودشان می‌خورده‌اند را به دست بیاورند.
بعدها، این ترکیب به نام قهوه‌ی آمریکانو معروف می‌شود!

نوع دیگری از قهوه با نام دوپیو (Doppio) وجود دارد که به کار بردن‌اش در مملکت ما چندان مصطلح نیست و تنها افراد روشنفکرنمایی که می‌خواهند ادای اروپایی‌ها را دربیاورند،
از این کلمه استفاده می‌کنند. می‌خواهید معنی دوپیو را بدانید؟ خیلی ساده‌ است، ایتالیایی‌ها به اسپرسوی دوبل می‌گویند دوپیو!
نوع دیگری هم داریم که از اسپرسوی دوبل هم بیشتر است و لانگو (Lungo) نام دارد.

در مقابل، کلمه‌ای با نام ریستریتو (Ristretto) در بین ایتالیایی‌ها رایج است که حاصل قاطی‌کردن دو کلمه‌ی Espresso و Restrict (به معنای محدود کردن و محدود شدن) است.
این نوع، باز همان اسپرسو است که در حجم کمتری سرو می‌شود.
هرچند شات‌های اسپرسو کوچک هستند و معده‌ی ما ایرانی‌ها به ورود چنین میزانی از قهوه کوچک‌ترین اعتنایی نمی‌کند،
شات ریستریتو از شات اسپرسو هم کوچک‌تر است! یعنی ریستریتو دقیقا همان اسپرسویی است که تقریبا با نصف حجم اسپرسو سرو می‌شود.
پس از نظر حجم، ابتدا ریستریتو قرار می‌گیرد، سپس اسپرسوی عادی و در انتها دوپیو (اسپرسوی دوبل).

نوع لاته (Latte) که ما ایرانی‌ها آن را با نام کافه لاته (Coffee Latte) می‌شناسیم،
باز همان اسپرسو است که این‌بار به جای آب داغ، شیر داغ در آن ریخته می‌شود.
کلمه‌ی لاته در زبان ایتالیایی هم‌معنی شیرِ خوردنیِ خودمان است و به همین دلیل، گاهی به کافه‌ لاته، شیرقهوه (با ایجاد وقفه در تلفظ شیر و قهوه) هم می‌گویند.
شیر داغی که در این نوشیدنی ریخته می‌شود را می‌توان به صورت جداگانه داغ کرد یا در اسپرسوسازهای گران‌قیمت‌تر، از شیرجوش خود دستگاه کمک گرفت.
برای ساخت لاته، ابتدا اسپرسو را درون فنجان می‌ریزند و سپس شیر داغ با مهارت خاصی روی اسپرسو ریخته می‌شود تا فنجان پر شود.
شیری که درون لاته ریخته می‌شود باعث شده تا هنری با نام هنرِ لاته (Latte Art) شکل بگیرد
که به نقش‌زدن شکل‌های زیبا روی فنجان‌های لاته منجر می‌شود.
همان‌طور که خوردن سالاد الویه‌ی تزیین‌شده نسبت به مشابه تزیین نشده‌اش اشتهای بیشتری در انسان ایجاد می‌کند،
نوشیدن یک لیوان لاته‌ی تزیین‌شده هم لذت دوچندانی نسبت به لاته‌ی معمولی دارد!
البته نوع دیگری از لاته با نام موکا (Mocha) هم وجود دارد که از ترکیب لاته و شکلات به دست می‌آید.
اگر در گوشه‌ای از دنیا کلمه‌ی موکاچینو (Mocaccino) را شنیدید هم بدانید که منظورشان چیزی شبیه به همین موکای خودمان است!
اسپرسو را همراه با خامه هم سرو می‌کنند که آن موقع با نام کن‌پانا (Con Panna) شناخته خواهد شد.

نوع دیگری وجود دارد که در ترکیبات با لاته مشترک است؛ اما مقدار شیری که در آن ریخته می‌شود از لاته کمتر است و به آن ماکیاتو (Macchiato) گفته می‌شود.
ماکیاتو در ایتالیایی به معنای Marked انگلیسی است که می‌توان آن‌را نشان‌شده یا علامت‌گذاری‌شده یا لکه‌دار شده معنی کرد.
در واقع همان‌گونه از اعتقاد ایتالیایی‌ها برمی‌آید، ماکیاتو همان اسپرسویی است که تنها با شیر روی آن علامت‌گذاری شده‌است.
ریشه‌ی این نام‌گذاری هم در نوع خود جالب است.
باریستاهای ایتالیایی (باریستا شخصی است که در کافی‌شاپ‌ها قهوه را آماده می‌کند – Barista) نمی‌توانستند به پیش‌خدمت‌ها بفهمانند که کدام اسپرسو، اسپرسوی خالص است و در کدام‌ یکی شیر ریخته شده‌است.
این اتفاق باعث می‌شد پیش‌خدمت‌ها گاهی سفارش مشتری‌ها را اشتباهی تحویل دهند.
به همین دلیل باریستاها تصمیم گرفتند اسپرسوهایی که شیر در آن‌ها ترکیب شده را با یک لکه شیر روی اسپرسو مشخص کنند تا تشخیص دادن‌شان برای پیش‌خدمت‌‌ها امکان‌پذیر باشد؛
نام اسپرسوی لکه‌دار از همین‌جا نشات گرفته است.
اگر می‌خواهید اسپرسو را با همان طعم هوش-از-سر-پران‌اش تجربه کرده و تنها بخش کمی از طعم تلخی اسپرسو را با یک بخش شیرین جایگزین کنید، باید یک ماکیاتو سفارش دهید.

اما برسیم به کاپوچینو (Cappuccino) که در واقع چیزی بینابین لاته و ماکیاتو است و باز از همان مواد به علاوه‌ی کفِ شیر تشکیل می‌شود.
مشخصه‌ی اصلی کاپوچینو، کف شیر ضخیمی است که روی آن تشکیل می‌شود و تقریبا نیمی از لایه‌ی بالایی فنجان یا لیوان را پر می‌کند.
جالب است بدانید که خود ایتالیایی‌ها کاپوچینو را به عنوان نوشیدنی اصلی صبحانه می‌شناسند،
اما اسپرسو را در تمام طول روز مصرف می‌کنند (فکر کنید یک ایرانی بخواهد لقمه‌ی کره و مربایش را با یک لیوان کاپوچینو بخورد! واقعا ترکیب عجیبی است!)

قهوه آن‌قدر نوشیدنی پر رمز و رازی است که صحبت‌کردن در مورد آن تمامی ندارد و بخش اصلی جزییات شکل‌گرفته پیرامون آن‌را هم باید از ایتالیایی‌ها سراغ گرفت.
این نوشیدنی برای ماهایی که اولویت اول‌مان در نوشیدنی‌های روزانه، چای است، می‌تواند به عنوان یک تجربه‌ی روزانه جا بیفتد و کافئین مورد نیاز بدن‌مان را تامین کند.
اگر می‌خواهیم به قهوه روی بیاوریم، باید ابزار مخصوص آن را هم تهیه کنیم.
برای قهوه‌ی دم‌کردنی نیاز نیست آن‌قدرها هزینه کنیم و می‌توان با مبلغ کمی، تجهیزات مورد نیاز را برای منزل تهیه کرد.
در مورد اسپرسوسازها قضیه اندکی متفاوت است؛ در صورتی که بخواهیم یک اسپرسوساز خوب و باکیفیت داشته‌باشیم، باید حداقل یک میلیون تومان هزینه کنیم.
اما این را هم باید در نظر گرفت که با تهیه‌ی چنین دستگاهی، هم طعم برتری از قهوه را خواهیم چشید و هم انواع بیشتری از قهوه‌ را در دسترس خواهیم داشت که باعث می‌شود بتوانیم طعم دلخواه‌مان را انتخاب کنیم.
در آخر تنها به یک مطلب اشاره می‌کنم: در صورتی که تمام ماشین‌های آشپزخانه را برای منزل‌تان تهیه کرده‌‌اید،
به چاردیواری خانه اکتفا نکنید و فکر نکنید که تمام امکانات رفاهی را در خانه در اختیار دارید.
گاهی هم دست اهل خانواده را بگیرید و برای صرف یک فنجان قهوه، خوردن شام یا گذارندن وقت در پارک از خانه بیرون بزنید.
مطمئن باشید تجربه‌ی جدیدی آن بیرون منتظر شما است!

منبع: مجله ی دیجی کالا